Yolun Yoluma Düşmesin Artık

Yolun yoluma düşmesin artık,
Ben seni dualarımdan bile sildim.
Adını anınca susan bir kalbim var,
Bir zamanlar sen diye atan… şimdi külden ibaret.

Sen beni en kalabalık yerde yalnız bıraktın,
Gülüşümün içini boşalttın sessizce.
Ben seni severken kendimden eksildim,
Sen kendini seçerken beni yok saydın sadece.

Artık karşıma çıkma,
Gözlerin eski yaralarımı uyandırmasın.
Ben seni affetmeyi öğrendim belki
Ama tekrar sevmeyi öğrenemedim,
Çünkü bazı kırıklar iyileşir…
Ama izleri ömür boyu yürür insanın içinde.

Yolun yoluma düşmesin,
Aynı şehri paylaşsak da
Aynı gökyüzüne bakmasak olur.
Ben yağmurumda boğulurken
Sen güneş gibi gülme ne olur.

Ben senden vazgeçmedim aslında,
Sadece kendimi senden kurtardım.
Bir insanı sevmek değilmiş zor olan,
Sevildiğini sandığın yerden
Sağ çıkmakmış en ağır sınavım.

Eğer bir gün adımı duyarsan,
Kalbinin bir yeri sızlarsa…
Bil ki orası benim sana bıraktığım
Son hatıra mezarıdır.

Ve şimdi son sözüm şu olsun:
Yolun yoluma düşmesin,
Çünkü ben artık
Aynı acıyı ikinci kez yaşamayacak kadar
Yorgun ve uyanığım…