Yolun Sonu Hu Şiiri - Salim Erben

(1. Bölüm)
Kapı her çalışta o geldi sandım,
Boş kalan çerçeve, ateşe yandım.
Pula satılan bir sevdaya kandım,
Yolun sonunda Hu, dilimde Hu var.

(Nakarat)
Gitme diyemedim, yollar uzadı,
Vedasız gidişler, ruhu azadı.
Kırıldı kalemim, bitti bu yazı,
Sessizliğe daldım, içimde Hu var.

(2. Bölüm)
Yaş tahtalara basmışız meğer,
Gözdeki yaşların kalbe bir değer.
Dünya fanidir, her şey birer yer,
Gönül tezgâhında örülen Hu var.

(3. Bölüm)
Unuttum sandığım meğer özümmüş,
Şu yalan dünyanın sahte yüzüymüş.
Gördüğüm rüyalar meğer düzüymüş,
Zikirle yandım bak, özümde Hu var.

(Final)
Salim, hatırladıkça yüz sürüp geçtim,
Hüzün şarabından kadehi seçtim.
Ben bu yolculukta kendimden göçtüm,
Sessiz bir nidadır, sonumda Hu var.