Yolun Sonu Ferahtır

Zalimin ardından el açma yazıktır
Düşme sen dillere dürüstlük bir farktır
Zalimlik attığı en büyük kazıktır
Koy verme gönlü yolun sonu ferahtır

Zalimin umurunda olursun sanma
Dili tatlıdır sözüne sakın kanma
Kendini önemseyip birşey den sanma
Koy verme gönlünü yolun sonu ferahtır

Zalimlik kanında bir hücre bir yuvar
Zalim ne aldır ne de ak yuvar
Kalbi taş tutmuş ağzından taş çıkar
Koy verme gönlünü yolun sonu ferahtır

Ne desem ne ögüt versem kendime
Zalimi yar bilip benden görsemde
Ruhuna az biraz ben üflesemde
Koy verme kendini yolun sonu ferahtır