Otuzbeş kırk derken, kırkbeşi buldum
Bu gidişle elliyi göremem gayrı
İçimde yangınlar sönmek bilmezken
Yalan yere yüzden gülemem gayrı
Yıkıldı hanenin sevgi surları
Kaybolup gitti aşkın nurları
Kurudu artık sevda pınarları
Yağmur olsam bir damla yağamam gayrı
Kırıldı gönül, eğildi beden
Geldiğimden beri bir gün görmeden
Vaz geçip yardan, ve de yarenden
Ardıma bakmadan giderim gayrı
Büründüğü aldatıcı sahte kisvesinden
Bıktım nazından, işvesinden, cilvesinden
Yalan dünyanın çile sahnesinden
Son perdeyi oynayıp, inerim gayrı
Bir külden doğmaz artık bu can
Bir daha tutmaz bende zaman
Ne kaldıysa alsın bu kara duman
Sessizce çıkarım bu handan
Dönmem gayrı, dönmem gayrı
Bu gönül yoruldu gayrı
Dönmem gayrı, dönmem gayrı
Bu ömür savruldu gayrı
Dönmem gayrı, dönmem gayrı
Bu gönül gücendi gayrı
Dönmem gayrı, dönmem gayrı
Bu ömür tükendi gayrı
Kayıt Tarihi : 13.05.2026 22:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!