Yollarını Gözlediğim

Yollarını gözlemekten yoruldu gözlerim,
Ayrılık derdiyle yanan sevgilim, nerdesin?
Seni sayıklar durur dilimdeki sözlerim,
Gönlümün tahtındaki sultanım, nerdesin?

​Ne bir haber gönderdin ne bir selam yolladın,
Geçti aylar ve yıllar, halimi hiç sormadın.
Gözümden akan yaşı bir gün olsun silmedin,
Yüreği taştan katı vefasızım, nerdesin?

​Sessizce fısıldar adını esen rüzgârlar,
Üstüme dalga dalga yıkılır bu duvarlar.
Sanki birer hançerdir geçip giden zamanlar,
Ömrümü tükettiğim gençliğim, nerdesin?

​Geceler sırdaşımdır, yıldızlar şahidimdir,
Sana doğru uzanan bu yollar şahidimdir.
Senden başka kimsem yok, tek umudum sendedir,
Karanlık dünyamdaki ışığım, nerdesin?

​Hangi kapıyı çalsam yüzüme kapanıyor,
Senden uzak her şehir bana gurbet kokuyor.
İçimde saklı resmin her bakışta kanıyor,
Yaramı saracak olan hekimim, nerdesin?

​Gözüm yollarda kaldı, kulaklarım sesinde,
Bir teselli ararım rüzgârın nefesinde.
Esir kaldım sevginin bu dertli kafesinde,
Anahtarım, can bağım, her şeyim, nerdesin?

​Hasretin bir kor gibi yakıyor içimi,
Gül yüzünü görmeden dindiremem acımı.
Kader dertle örmüş bak ömrümün saçını,
Aşkına tutulduğum cananım, nerdesin?

​Emin Sultan der ki; sen gelmedin ya dile,
Bahar uğramaz oldu, döndü ömrüm eylüle.
Sitemim ne mevsime, ne bülbüle, ne güle;
Sol yanımda sızlayan soluğum, nerdesin?