Yorgun bir adam vardı biraz değil çokça yorgun
Kelimelerini sıkıştırdı valizinin her yanına
Söylenmemiş olanlar…
Bıraktı kalemlerini masa üstüne.
Öyle ya ne gereği vardı?
Söylenmiş olanlar yerinde kalsın,
Yazılanlarsa tozlanmış raflarda.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Üstâdım,
artık bi' hayli vakit olmuştur.
Artık dönseniz...deriz.
Vesselam
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta