Yollar var insana tuzak kurarken,
Yollar var huzura safaya gider.
Yol var ki sonunda gurbet var iken,
Yollar var hasretten, sılaya gider.
Bir yol var dönülmez asla geriye
Ağlayarak başlar susunca biter.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bekadan kovulduk,
Faniye koyulduk,
Faniden Bekaya
yolda yogrulduk...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta