Yollar benden sorulur, adımlarım bir hece,
Işıklar selam durur, biter karanlık gece.
Ceketim omuzumda, başım göklere değer,
Hayatta kalmak sanat, çözülen bir bilmece.
Zaman aksın varsın bak, ben ritmimi bulmuşum,
Zorluğun ortasında, bin huzurla dolmuşum.
Yıkılmadım her darbe, bir basamak oldu da,
Kendi iç dünyamdaki, o saraya konmuşum.
Dünya denen bu devran, döner kendi hızında,
Korkuya yer kalmadı, bu sevdanın özünde.
Yüreğimde fırtına, bakışlarımda vakur,
Menzilim belli benim, her doğrunun izinde.
Dizlerim bükülmedi, yük ağır olsa bile,
Eyvallahım yok asla, çekilen her bir çile.
Nefesim yettiğince, bu meydan benim derim,
Ritim kesilmez bende, gelsem bile son dile.
Veda etmem bu yola, daha söylenecek var,
Gönül denen defterde, bitmez büyük bir bahar.
Ayakta kalmak yiğit, ölmek değildir hüner,
Ben buradayım dostlar, bende tükenmez karâr.
Kayıt Tarihi : 10.04.2026 19:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!