Sahipsiz korkular salladılar beşiğimi
Öfkeli mutluluk ad verdi bana
Yankımın ömrü sesimden uzun sürdü
Yaşamın cazibesi
Gözlerimdeki ışıktan önce söndü
Ya yanıldıysam dedim mutlu olmakla
Mutluluk belki
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta