Yoldaşım Şiiri - Kasım Kobakçı

Temizi, pisliğe bulayıp geçtin,
İyiyi, kötüye kattın yoldaşım,
Zehirli suları, tasından içtin,
Beyazı, siyaha attın yoldaşım.
*
Çamuru, yüzüne sürdün insafsız,
Hesabı defteri, dürdün insafsız,
Tuzaklı ağları, ördün insafsız,
Düzgün adamları, sattın yoldaşım.
*
Çorbayı, zehirli otlarla kardın,
Yanmayan ateşe, fırını sardın,
Karanlık yolları, ne çabuk yardın,
Fikrini, çamura ittin yoldaşım.
*
Şekerin tadına, biberi döktün,
Direği tabandan, sarsarak söktün,
Mahvolmuş bedeni, boynundan büktün,
Helali, harama çattın yoldaşım.
*
Paklanmış urbalar, kirlenip kaldı,
Kötüler, masumu uykudan çaldı,
Zehirli yılanlar, her yanı sardı,
Aydınlık sabahı, yuttun yoldaşım.
*
Pınarı bulandır, toprağı kirlet,
Gerçeği silerek, yalanı gürlet,
İnleyen canları, azapta inlet,
Aklını, zindana tıktın yoldaşım.
*
Kaygılar içinde, kıvrandı aylar,
Yıkıldı çatılar, devrildi faylar,
Kurudu nehirler, tükendi çaylar,
Düzeni, baltana taktın yoldaşım.