Tuğlalı geçmiş zaman evlerinden
Kiremit yangını günevveli sokaklarına
İliklerine kadar ıslanmış caddelerden geçerek varıyor sabah sabah
İnsanlar yağmurun bıraktığı izlerden
İstasyonun penceresinde hala bulutlu bakışlarıyla yorgun dün
Saksıda hanımelleri yaprak uçlarında sararmış bir hatıra
Çıplaklığını kefil almış zaman keşfine çıkan çiçeğe
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta