Aylardan sonra başlangıca döndü yolcu. Dal köprünün
başında durdu. Gülün ağzından düşen her çiy damlası
tozlu postalın üzerinden yuvarlanıp otların arasında
kayboluyordu.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




tebrikler
namık cem
bu şiir bana Paulo Coelho'yu hatırlattı.
'Eğer burada yer bulamassa hakikat kendine,bütün yolculuk düşleri boşuna!.'
hakikat burada yok muydu,yoksa varlığı mı acı veriyordu..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta