Aylardan sonra başlangıca döndü yolcu. Dal köprünün
başında durdu. Gülün ağzından düşen her çiy damlası
tozlu postalın üzerinden yuvarlanıp otların arasında
kayboluyordu.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




tebrikler
namık cem
bu şiir bana Paulo Coelho'yu hatırlattı.
'Eğer burada yer bulamassa hakikat kendine,bütün yolculuk düşleri boşuna!.'
hakikat burada yok muydu,yoksa varlığı mı acı veriyordu..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta