İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Gösterişi bırak, yakın ol halka
Makbulü bir lokma, ve de bir hırka
Ne kadar değerli, olsa da marka
Öldün olur soyka, gayri beyhude
Güzel tespitler tebrikler
Seyrüsefer...
İnsanın gerçeği bu,
Ne yazık ki ancak "aklı erenler", okuyanlar
Ve de "eğitilenler" anlar...
İşine gelmeyen
Zaten işi "ihanet" olanların anlamasına ne gerek!
Onlara biat eden "aklı kıtlar"
Çıkarcılar
Sanırlar ki "bu düzen hep bakidir"
Hep birileri verecek
Onlar yiyecektir!
Ancak yolun sonuna vardıklarında anlarlar
Geçmiş olsun!
Çıplak bedenlerinin yanına, "kumanya" koymasını bekledikleri bile terk etmiştir!
Arkalarında "ihanetin ayak izlerini" bırakıp gitmişlerdir...
Yolcu,
Yolunda gerek!
Ardından "fatihalar" yollananlardan etsin, Yaradan...
Tebrikler, iyi bayramlar Önder Kardeşim...
güzel soruyla bitiyor... ama; hepsi o kadar...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta