Bİr can sıkıntı yazısıdır bu adı yolculuk
bakarken denize mavi maviyle birleşip ucsuz bucaksız
bir gökyüzü ucsuz bucaksızzzz
deniz agırdan giden beton orman öyle bir işveliki..
günesle yarısır pırıltıda ancak yalancı bir gösteriş
içi kokuşmus topraklarda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta