Yolculuğum Şiiri - Kasım Kobakçı

Uzun yollar aştım, bitmez kederle,
Güneşi gözledim, sonsuz seherle,
Gölgemi yarıştırdım, şu kaderle,
Ruhum titrer, serin rüzgar esince.
*
Sessizce ağlarım, tenha köşede,
Gülüşler saklıdır, kırık şişede,
Ümitler kurudu, susuz meşede,
Yıkılmış hayaller, düşer toprağa.
*
Saf düşler kurarım, uzak illerde,
Gerçeği bıraktım, yaban ellerde,
Masallar söylenir, farklı dillerde,
Adımı fısıldar, uçan kuşlara.
*
Umutlar tükendi, kara gecede,
Cevabı bulamam, zorlu hecede,
Kilitler vurulur, saklı peçede,
Ayaz vurur, titretir ellerimi.
*
Yüzler silinmiştir, sisli yollarda,
Yabancı soluklar gezer, kollarda,
Sararmış yapraklar düşer, dallarda,
Hedefi meçhuldür, yürüyenlerin.
*
Saatler bitirdi, heveslerimi,
Rüzgarlar kesti, gür nefeslerimi,
Zindanlar gizledi, kafeslerimi,
Rotamı çevirdim, ıssız dağlara.
*
Menzile varmadan, bükülür dizler,
Toprağı eşeler, kanayan izler,
Yalanı örterek, susuyor sözler,
Nehirler çekildi, çöle dönerken.
*
Yıldızlar karardı, engin semada,
Feryadım çınlıyor, ücra adada,
Sonsuzluk dilerim, nurlu duada,
Bahar tomurcuğu, açmaz dalında.
*
Sırları haykırır, ulu ormanlar,
Doğruyu saklıyor, dilsiz limanlar,
Küllerden doğuyor, bitkin kervanlar,
Şu ömür geçerken, yolculuğumda.