yalnızlığın en zengini1957
yollar gelip geçtiğimiz
ardında zaman ve hayat
döküp tükettiğimiz
yollar yağmurlarla aşkla
sırılsıklam yürüyüp unuttuğumuz
yollar hayat sırtımızda
yokuşlarına sarıp yorgun
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta