Yol Ver Dağlar Şiiri - Zühre Türkeli

​
Yol ver dağlar… geçemem dumanından…
Yâr kokusu gelir mi rüzgârından…
​
Yol ver dağlar, dumanın var başında
Hasret yüklü bir garibim peşinde
Gönül düştü sevdanın ateşine
Yanar oldum gecesinde, düşünde
​
Of neyleyim, yüreğimde köz yanar
Yâr diye diye ömrüm yollarda akar
Bir sel gibi gözlerimden taşarsın
Sensiz geçen günler bana hep zarar
​
Rüzgâr eser adın düşer dilime
Dert yüklenmiş kaderimin seline
Bir seni sordum yıldızlı gecede
Cevap düştü gözümden yaş yerine
​
Of neyleyim, yüreğimde köz yanar
Yâr diye diye ömrüm yollarda akar
Bir sel gibi gözlerimden taşarsın
Sensiz geçen günler bana hep zarar
​
Gel de bitsin bu ayrılık, bu çile
Adın düştü yüreğime bir bile
Ne dağ dayanır ne taş bu feryada
Kulak vermez bu dünya garibime
​
Of neyleyim… yüreğimde köz yanar…
Yâr diye diye… ömrüm yollarda akar…
Sensiz geçen… günler bana hep zarar…