Beden yetmez ki bize ruh yetmez ki
Kendimiz kendimize lanetlenmişiz Kalu Bela’dan
Aşkı icat etmişiz de hiç yoktan
Bir yaşına daha girmiş hayvanlığımız
Öküzün boynuzundan beri zelzeleyiz
Bir ağzımız bizde biri gökte
Yel değirmenimize üflemiş İsrafil
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta