Artık bana yol göründü, adım adım yürüyorum,
Gündüz geceye büründü, defterimi dürüyorum,
Bir şey yapmama gerek yok, her şey su gibi akmakta,
Hedefe doğru yüründü, gidenleri görüyorum.
Tünelin ucunda ışık, yürüdükçe büyümekte,
Sanmaki işler karışık, bilmeyenler uyumakta.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Hepimize yol görünüyor fakat çokta farkında degiliz.Allah ele ayağa düşürmesin
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta