Uçsuz bucaksız yalnızlıklarımla
şehri terkediyor güneş
sahte mutluluklara koşuyor çocuklar
ateşler yakıyor bedenleri
devriliyor kelimeler ruhuma
Biliyorum cennete dönmeyecek baharım
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta