‘Düş’ endişesiyle geniş zaman dağıldı önümde
Sarmaldan süzüldü beynimde çınlayan çığlık
Kıpırtılar karıncalandığında özümde
Kırılgan varoluşundan sıyrıldı varlık
‘Gerçek’ endişesiyle geçmiş geleceğe karıştı
Damla olup aktı kum saatinden yaşam
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




ayırmak değil ama bu şiir çok çok güzel...görünen ve görünmeyen yanımızı çok güzel dökmüşsünüz dizelere...aydınlık ve karanlık arasındaki grilikte kalan geçiş noktası gibi...
gönülden kutlarım...selam
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta