Doğduğumda kar yağıyordu ağustosta
Bilmiyordum o zamanlar kelimelerden evler kurmayı
Yan yana getireceğim ayrılık cümlelerim yoktu
Tutmaya çalışıyordum bir daha hiç görmeyeceğim babamın bacaklarını
Kelebek gibiydi yüreğim
Nereden bilecektim ki yakalayınca öleceğini
Babam
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta