Mesafeler hiç bitmedi aramızda uzak diyarların insanları olduğumuz kadar ayrı dünyaların insanlarıydık,
Hatalı duygularla sevmiştik, üstelik duvarlar ördük aramızda farkına varmadık,
Yol ayrımı yaklaşıyordu da tutunuyorduk hayallere teslim olmadık,
Hayat ırmağının akışına takat yetmedi,
Ayrıldı ellerimiz, göründü kapımızda ayrılık,
Güneş battı bir akşam üstü Nemrut eteklerinde,
Her insan döner sonunda tek kişilik gönül evine,
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta