Yol Arkadaşın Olayım Şiiri - İhsan Yılmaz

Yol Arkadaşın Olayım

İhsan Yılmaz

Ben seni çok özledim…
Gözlerine bakmayı,
Gülüşlerinin kıyısında durup
İçimde kopan fırtınayı saklamayı özledim.

Göğsünde içli içli kaybolmayı,
Bir akşamüstü gibi
Sessizce omzuna düşmeyi,
Sonra gülüşüne ortak olup
Boynuna sarılarak
Kulağına usulca “buradayım” demeyi isterdim.

Geçmişi silmek değil niyetim,
Yaralarını inkâr etmek hiç değil…
Ben, acılarını yok sayan biri olmam.
Ama isterim ki
Gözlerin geleceğe baksın,
Adımların umutla yürüsün.

Geçmişi sana unutturacak değilim,
Çünkü insan geçmişiyle insandır.
Ama bil ki
Yarına uzanan yolda
Elini tutan,
Yorulduğunda omuz olan,
Düştüğünde seni kaldıran
Bir yol arkadaşı olurum sana.

Gülüşlerini yeniden inşa ederiz,
Birlikte…
Kırık anların arasından
Yeni bir hayat seçeriz.

Ve bir gün,
Başını göğsüme yasladığında
Fısıldarım kulağına:

“Geçmiş geçti…
Şimdi biz varız
Ve önümüzde uzun bir yol.”

Şubat/2026