Aşkın gölgesinde sessiz bir kapı durur,
Yıllar usulca akar, geceyi buruşturur.
Bir dokunuş düşer gözlerime ince ince,
Kalbimde yol olur, iz bırakır gizlice.
Kendimi çözdüğüm an dünya susar,
Yüreğim senin ellerinde yön bulur, akar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta