Onu gördüğüm ilk an
Yaprakları dökülmüş ağaca benziyordu sabah
Üstümden hafif hafif, esti ilk önce rüzgar
Ve sonra şiddetlendi, fırtına kopuyor sanki
Işıldıyor, sabah aydınlığında dünya
Onu görmenin mutluluğuyla
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta