Eşyaların dili tutuldu sen gidince,
Sandalyeler daha ağır, masada tuzu eksik ekmeğin.
Bir kentin en tenha durağında beklemek gibi şimdi,
Yoksun; ve ben kendi içimde bir hiç gibi birikiyorum.
Sokak lambaları sarı sarı yanıyor geceye,
Pencereme vuran rüzgâr senin adını fısıldamıyor artık.
Hangi sokağa sapsam bir yabancılık sarıyor adımlarımı,
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta