Bu gün ne ağzımın tadı, ne tuzu yok!
Yanımda sen olmayınca yaşam bom boş.
Yatağımızın baş ucundaki eksilen suyu tamamladım.
Gelir de kurumuş boğazını ıslatır diye, ağladım.
Düzeltirken çarşafını, akıttım gözüm yaşını.
Yastığının üstüne düşürmüşsün üç tel kırık saçını.
Odam bir hoş sensiz, sessiz, ıpıssız.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta