Yoksun Şiiri - Kasım Kobakçı

Yoksun!
Sahnede dahi yoksun!
*
Karanlık, dipsiz kuyuda,
Şahsi hiçliğin, misali bekler.
*
Bir yazgısı bulunur, krallar adına bambaşka,
Bir yazgısı bulunur, senin adına yanlış.
*
Ruhundaki pasın, ağırlığı karşısında,
Zindanlar ardına gizlenir, bende tunç kibir.
*
Şimdi de, susmak istersen,
Dilsizleşir ansızın kehanet,
Dikey felaket inler, beklersin,
Söküp diktiğin yaralarımda.
*
Ürpermek, aktörlerin maskesizliğidir halbuki,
Her soylu çöküşün ardında,
Ulaşır repliklere, yapışır zehir.
*
Sondan beri oradaydın, yanıldım.
Meğerse ölmekti, sana her doğuş!