Kömür karası bir güne uyandı yine düşlerim,
Ve başucumda mahpus,
Hiçliğine emanet özlemin...
Alıyorum veriyorum sabaha dek içimde seni,
En ücra köşelerde saklıyorum kalbini,
Neden sonra umuda açıyorum gözlerimi,
Yeni doğmuş bir bebek misali,
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta