Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
KRALIN SOYTARISI
Dolu dizgin yaşanmış,kulpu kırık bir hayat...
Hoyratça sevmelerden yorgun bedeninde,
Can çekişen kuş misali çırpınan bir yürekle,
Elleri başına destek oturmuş esefle,
Düşünceliydi yine KRALIN soytarısı!..
Çömelip baktım,sıktı kuvvetle,
Ve haykırdı hiddetle!..
"Anla artk azizim!...
Hayat sana ne sunduysa,
Perdede o oynar!
Başrol olsan neye yarar?...
Illaki söner ışıklar!
Alkış kesilir,şaşaa biter!!
He ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!