Gülüşünü seviyorum dedim bir daha gülmedin
hayatı yaşıyorum seninleyken bir daha gelmedin
bakışların ömre bedeldi bir daha bakmadın
beklerdim seni saatlerce yıllar oldu dönmedin
belki sana kavuşurum gözlerim kapandığın da
hep orada yatıyorsun çok mu rahat geldi yerin...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta