Yoksulluk Şiiri - Erkan Batal

Yoksulluk susamış sanki kanıma,
Yıllardır izimi sürüp duruyor.
Kendimi bildiğim günden bu yana,
İki yakam bir araya gelmiyor.

Her bahar dallarda açarken çiçek,
Benim yapraklarım gazel oluyor.
Hep ele saltanat süren felek,
Niye benim hiç yüzüme bakmıyor?

Hiç hasadım yok ki olsun harmanı,
Dertler sürüsünün oldum çobanı.
Tek sahip olduğum emanet canı,
Rabbim sanki niye geri almıyor.