Bir "yok, sul" u bin zengine değişmem
Dostu gamlı, üzgün, yola baktırmam...
Gönüller yıkarak t/uzağa düşmem
Ellerin eline kına yaktırmam...
Mecit AKTÜRK
ÖZDE DOSTLUK
Haftalardır "ev" ıssızdı, biz fakir
Gâh mutsuzduk, gâh perîşân, derbeder.
"Yoksul" geldi, zengin olduk çok şükür
Ne gam kaldı, ne gözyaşı, ne keder...
Hüzün varsa sebep kışta, güzdedir
Gönül hoşsa, âmâresi yüzdedir
Dostluğumuz sözde değil, özdedir
Göz görmese dil dostu hep yâd eder...
Ne zoraki, onun bunun hatırı
Ne beklenti; dostluktan bir getiri.
Severiz hep Yaradan'dan ötürü
Düşünmeyiz, bizi bilmez el ne der..
Kayıt Tarihi : 22.01.2015 11:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!