Yokluğu anlatmak zor.
“...bir dokunuşa hasret çatlamış dudaklarının,
göz sularıyla ıslandığı o kimsesiz, yetim zamanlarda,
kirpiklerine dokunan ellerin düşü anlar seni sadece.
Silersin ıslaklığı,
gözlerin darılır...
Yalnızlıkta zoraki açar gözlerini, yeni doğmuş bebek geceler.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta