Yokluk psikolojisi - Aşk

Sepetlerim gümbür gümbür değil…
Dolu dolu üzümlerle gelemiyorum sana…
En basitinden yaş baş geçmiş baksana…

Sen güneş gibisin
Bahar sabahı,
Bir ay çiçeğisin…

Bu yüzden
Böylesi daha iyi diyerekten
Sıkmıyorum tek atışlık kurşunumu
Ya “Hayır !” dersen…

Daha anlatmaya bile başlamadan yaşadığım depremleri
Kapıları yüzüme örtersen…

Hassas dengeler üzerine kurulu seni sevmek
Hangi kartı açacağını bilemediğimden
Zor be gülüm sana gelmek

Kırık dallarıma kimbilir ne diyeceksin ?
Ne alaka mı?
Manyak mısınız? mı?

Bikini mi? Çarşaf mı?
Kimbilir ne giyeceksin !

Bir taraftan da şöyle düşünüyorum
Herkes bir değil
Ya olur da, kuru ekmeğe razı olursan
Heyt be! Şimdi, şu an
Seninim o zaman…

Sonra irkiliyorum
Ulan, kim yokluğu ister ki
Kime gitsen teklif-i mâ lâ yutakla
Cevap ortada…

Yoksa
Memur sorduğunda
Formalite mi bütün bunlar
O nerede, sen orada…
Hastalıkta, sağlıkta…
Varlıkta ve yoklukta !

Tamam,
Devir değişmiş, herkesin gözü yüksekte, ama
Belki de alır götürür diye
İşim gücüm binde bir olasılıklarla…
İstisnalarla…
Dualarla…

Derken
Biraz topluma vuruyorum
Biraz düzene

Her neyse…

Bu döngü hiç bitmiyor
Gözlerin, gözümün önünden hiç gitmiyor !

Ey varlığımdan habersiz kadın…
Bana üç beş mevsim daha ver
Evlenme sakın !