Yüreğimde bir Firavun sarayı, sesinle örülmüş duvarlar
Nemrut gibi yükselir, güneşe karşı baş eğmez.
Küllerimden doğacak bir feniks misali sevdanı unutmaya yeminler içerken
Ağır kalbim zamana sıkışmış gölge gibi
Piramidin tepesinde yalnızım, zaman beni kuşatıyor.
Yokluğunda yıkılmayan bir ben var.
Atlasımsın omuzlarımda taşıyorum seni, dünyanın ağırlığı yetmez gibi..
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta