Firuze.. Bildiğim, bileceğim tek Firuze,
Adını bile yazmayı özlediğim şu günlerde daha da sık hatırıma gelir oldun.
Ne evler, şehirler değiştirdim bir bilsen. Adresimi soran olsa bilmem ne diyeceğimi. Senin olmadığın neresi varsa oraya savruluyorum bi göçebe misali. Kâh sınırlara varıyor, kâh kıyılara vuruyorum.
Gözlerini semalarda görmesem, denizlerin ortasında buluyorum. Rengi bazen hüzne çalıyor, bazen derin bir elâya. Aynı bakışların gibi.
Çok özlüyorum, Firuze. Seni kıvrana kıvrana özlüyorum. İçimden bir adım bile öteye gitmeyen bu özlemle nereye gidilir, nereye varılır bilmiyorum.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta