Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Yokluğunda yeşeren
Yokluğunda tükenen... '
aklarken de, saklarken de, yasaklarken de güç-güçsüzlük elimizde sanki..umudu eken de biçen de çiftçidir nihayetinde. umut zarfıyla paketlenmiş umutsuzluk, hüzünle okudum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta