Yokluğun Üzerine Şiiri - Mustafa Öztürk 8

Bu ne mahsun bakıştır, neyin isyanı
Kimi özlersin ıssız karanlıklarda
Yoksa ben mi ürpereyim yokluğuna,
Seni özlediğim, olmadığın İstanbul'da

Bir çöl fırtınası gibi kavururken ayrılık,
Savururken yalnızlığımı üzerine;
Saçların dökülür omuzlarıma
Yemin olsun yalnızlığım üzerine!

Bu ne afaki özlem, bu neyin yası
Bu nasıl kader, neyin karası, neyin pası
Sanki aşk değil bir gönül muamması
Sürükler beni sensizlik üzerine...

Ben ki Mevlana'dan Karacoğlan'a varan yol,
Yesevi'de bir durak, Yunus'a kervan,
Sanırdım aşkı edeple sonsuza uzanan
Fakat gördüm nice dünyaya tapan...
Yoruldum, yorgunum yokluğun üzerine...

- Mustafa Öztürk #mstfztrk