Yokluğun tetikliyor tüm yoklukları.
Güneş yok, karanlık hava puslu sevmiyorum buraları
Ruhum huzursuz, psikolojim ağır bir tramvada
Arkadaşlar yok, akşamlarım yalnızlığa mahkum
İştah yok, tatsız tuzsuz herşey, ekmek bayat
Anamın tarhana çorbası yok, kendir pişir kendin yiyeme
Gülmek yok, yüzümdeki gamzem kayıp
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta