Yokluğun bir kör düğüm...

Yokluğun bir kör düğüm...

​Sözlerin kurşun gibi, değer gider bağrıma,
Cevap veren çıkmadı, şu çaresiz çağrıma.
Dönüp bir kez bakmadın, bende kalan ağrıma,
Varlığın bir bilmece, yokluğun bir kör düğüm,
Seni sevmek mi suçum, yoksa seni gördüğüm?

​Hasret denen pranga, vurulmuş duraklara,
Adın hiç uğramıyor, ıssız sokaklara.
Bakıp durma ne olur, öyle çok uzaklara,
Diz çöktürdün sonunda, mağrur ayaklara,
Gömüldü tüm umudum, tozlu topraklara.

​Gözlerin bir uçurum, baktıkça düşüyorum,
En sıcak mevsimde de, sensizken üşüyorum.
Hayalinle her gece, sessizce görüşüyorum,
Zamanın hükmü bitti, akreple yelkovanda,
Bir ömür feda ettim, seninle tek bir anda.

​Aşk dediğin ateştir, sarmış ruhumu bir ar,
İçimde kanayıp duran, geçmek bilmeyen bir yar.
Sensiz koca yeryüzü, geliyor bu cana dar,
Yandıkça bu sinede, sönmek bilmeyen bir nar,
Gönül kuşum kafeste, ediyor her gün bir zar.

​Son noktayı koysam da, bitmiyor bu hikaye,
Senden bir tek gülüşmüş, bendeki bütün gaye.
Al senin olsun dünya, istemem hiçbir paye,
Hasan'ın son sözüdür, bu dertli mısralarım,
Seninle başlar elbet, seninle biter yarım....

Hasan Belek
Akçay