Yokluğun Anne Şiiri - Bilal Bildik

Buralarda yaşamak çok zor anne
Dünya hapishanesinde kalmak
Her yanım yaralı iken, birde senden
Kokundan, sevginden, şefkatinden
Uzak kalmak çok zor senden anne
Ben yetişemiyorum artık
Özlemlere, çaresiz kalmaya
Sona kalıp gidenlerin arkasından bakmaya
Hoşçakal demek istemiyorum artık anne
Böyle kolay bırakıp gidenlere
Yetişemiyorum artık anne
Üstüme tek tek gelmeyen acılara yetişemiyorum

Yalnızlığa alışkınım ama kimsesizliğe değil
Uzaklığa alışkınım ama yokluğa değil
Bırakıp gidenlere de alışkınım
Ama bu kadar uzaklara gitmeseydin keşke anne
Yokluğu bana böyle hissetirmeseydin
Sensizliğe teselli aramayı bırakmasaydın bana anne
Hem yokluğunun tesellisi ne olabilir ki
Hep gidenlerin arkasından bakmak mı kalacak bana
Şimdi siyah rengi daha iyi anladım
Önceden siyah yokmuş meğer bende
Esas yokluğun siyahmış senin
Bari sen, bari sen gitmeseydin anne