Bir bahar akşamında, ılık esen rüzgar huzuruydu varlığın...
Kuşlarımın özgürce uçmalarıydı gökyüzünde...
Sabahlara; umutla bakan gözlerim oluyordun,
Yaşam sevincimdin, bîçare yüreğimde.
Adın düşmüyordu,şimdi susan dilimden,
Kelimeler mi daha bir anlamlıydı,
yoksa; varlığınmıydı konuşmama sebep?
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta