Yok Pahasına Şiiri - Mesut Çiftci 2

Tamam,
Anlaşıldı
Ve zihnimin kapıları
Sonuna dek açıldı.
Sır saklamamıyorum artık,
Hissettiklerim doğru,
Yeryüzünde insan çok
Ama insanlık kıt,
Bu muydu seni uyutmayan korku?

Haydi durma,
Vur bana,
Şöyle okkalı bir yumruk salla,
İstediğin bu değil miydi?
Görüyorum gözlerindeki nefreti,
Kabullendim payıma düşen şiddeti.

Ben sana bir şey yapmadım oysa,
Payıma düşen armağan buysa,
Reddetmiyorum kendimi asla,
Kaderi de kınamıyorum yasla.
Haydi,
Durma!
Her şey için beni suçla!

Bir kör değilim artık,
Gözlerim açıldı,
Bende de kalmasın insanlık,
Maymunları kıskandıran bir düşmanlık.
Biliyorum her şey satılık
Ve farkındayım
Yok pahasına satıldık!