Yalnızlığın en dibinden sesleniyorum
Sesimi benden başka kimsenin duymayacağını bilerek avazım çıktığı kadar bağırıyorum…
Bazen bende bana yetemiyorum
Susturduğum cümlelerim içime batıyor şimdi
Ayağım taşa takılsa kopmuşcasına ağlıyorum
Değişiyorum
Başkalaşıyorum
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta