Bir “YOK” anlatacağım size...
Bulmak, tutmak, bırakmamak bırakılmamak istediğim bir “YOK”..
Aranabilecek her yeri arayacağım,
Köşe bucak her yeri didikleyeceğim,
Asla yılgınlık göstermeden, mutlaka var etmeye çalışacağım bir YOK….
Sanıyorum ki o YOK birinizin bedeninde gizli.
Birinizin badenin ulaşılamaz kızıl kanının dolaştığı kılcal damarlarında.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




düşündürürüyor insanı. kafa karıştırıyor . sorgulama isteği uyandırıyor bilhassa.
bizim de Yok'umuz varken.. kimbilir senin YOK'un nerde seni aramakta...
umarım kesişir yollarınız bir varoluşta...
tebrikler ablacım:)
şiir çok şey anlatıyor sorguluyor yüzümüze vuruyor gerçeklerle yanlışları ararken nedenlerini düşünüp geçiştirdiklerimizi tek tek cevap bulamadıklarımızı hayatın saçmalıklarını... çok güzel sıradışı...
zor olsada aradığınızı bulmanız dileğim.ellerinize sağlık.
YOKluğu anlatmak bulmak kadar zor..yine de güzeldi.çok güzeldi.
Elimizi attığımız zamanda avucumuz içinde bulacağımız ne varsa ya da kan-ter emek denizinde kulaçlayarak ulaştığımız ıssız adanın istiridyeleri içinde ...
Aradığımızın ne olduğunu bilsek de, bilmesek de...Elimiz hep boş kalacak yakaladıklarımızla...
YOK olan zaman çünkü....
Kaleminize , yüreğinize sağlık sayın Tamay Önal Polat....
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta