Avare akşamları salıp da yüreğime,
Dua dua dokundum dünden kalanlarıma.
Ey berzah gülü, ey çemende yaş!
Nasıl da bigane, nasıl da ayyaş,
Bin yıldır birikip avuçlarımda.
Zehirle kıvrandın sancılarıma!
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bir an Divan edebiyatımızın beyitleri canlandı gözümde. Beyitlerin yerine dörtlükler alsa da Arapça sözcüklerin hâkimiyeti ağır basıyordu. Farklı hece ölçüleriyle oluşturulan “YOK İŞTE” şiirinde geçen “dergah, tezgah, bigane, mahkum” gibi sözcüklerin TDK’nin Yazım Kılavuzu’nda gösterildiği (dergâh, tezgâh, bigâne, mahkûm) şekliyle kullanılabilseydi; “vüslat” ise “vuslat” olarak kaydedilebilseydi, bu şiiri bir şarkıyı dinliyormuşuzcasına duyguyu yaşayacaktık. Ebediyete göçmüşlerin ruhlarının kıyamete kadar bulunduğu yer anlamında kullanılan “Berzah gülü” ise farklı bir anlam kazandırmış şiire.
Tebrikler çok güzel bir şiirdi
duygu anlatımı, şiirin akışı harikaydı
ve okuyucusunu yormayan oldukca etkileyici bir paylaşımdı
yüreğinize sağlık
başarılarızın devamını dilerim
sevgi ve huzurla kalın efendim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta