Yok! Bulamadım Şiiri - Sezai Efiloğlu 2

Allah aşkı başka, kul aşkı başka
Dünyânın vârına tok bulamadım.
Vere vere vermiş canından başka
İhsâni insanlar yok! bulamadım.

İnsan gördüm dangalaklık içinde,
Bir şekilde yalakalık içinde,
Dünyâ kadar kalabalık içinde,
İnsâni insanlar, yok! bulamadım.

Allâh için çekilirse zûl güzel,
Dalında tomurcuklanmış gül güzel.
Yolu güzel, dili güzel,kul güzel,
Lisâni insanlar, yok! bulamadım.

Kadını erkeği kızı edepli,
Utanıp sıkılan yüzü edepli.
Eli, dili, beli sözü edepli,
Mizâhi insânlar yok, bulamadım.

Sokaklarıma salmışlar itleri,
Ancak köpekler yer böyle etleri
Yalandan sıyrılıp hakikatleri
İzâhi insânlar yok! bulamadım.

Cehennem nârında közde yalnızım,
Hakiki kelâmda sözde yalnızım.
Dört bir yana baktım , özde yalnızım,
Sezâi insânlar yok! bulamadım.