yitip giden bir öyküyüm
sonbaharın serin sularında
bir çuvala sığmaz umutlarım
kuşları ürkütmez gülüşlerim
ey sureti insan, ruhu kokmuş güruhlar
sanmayın ki bu evren bir tek size kalacak
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta